Samenvattend reisverslag Bali 2007.

Eindelijk was het dan zover. Na vele maanden van voorbereidend werk, mede ook door collega mevrouw Lian Tan, zowel in Nederland alswel op Bali, was het zaterdagochtend 28 april verzamelen op Schiphol. Douane, paspoortcontrole, bagage etc. en om 12.15 "los van de grond" richting Hong Kong, een vlucht van ongeveer 14 uur.

Daarna door, na een onderbreking op Hong Kong, door naar Den Pasar, de luchthaven van het mooie eiland Bali. Tijdsverschil 6 uur later, dus zondagmiddag 29 april 16.00 uur.

Na de benodigde papierwinkel incl. visum aldaar, door naar het Hotel te Sanur. Inmiddels redelijk vermoeid, na een reis van totaal, ongeveer 18 uur, waren we wel toe aan 'n beetje rust en voedsel. Temperatuur ter plaatse ongeveer 30 graden met een luchtvochtigheid van 80%, even wennen dus!

Maandag 30 april (koninginnedag in NL) begonnen we met een vrije dag om te acclimatiseren en kennis te maken met de plaats Sanur en wat er verder zoal te "beleven viel".

Wat direct opviel, niemand heeft er haast, dus kassie aan. Ook daar even aan wennen dus, terwijl alle mensen bijzonder vriendelijk en meelevend zijn  met ongeveer iedereen.

Het eiland heeft bijzonder mooie en indrukwekkende tempels, die je overal tegenkomt. Vanuit de bevolking heerst er een mentaliteit van respect en medeleven met elkaar, iets wat een bijzondere beleving was voor ons. Het nederlandse woord "langzaam" werd dan ook meerdere malen toegepast en uitgesproken. Met andere woorden onthaasten dus ! Iedereen laat om die reden ook elkaar in zijn/haar waarde. Op zich al een bijzondere belevenis.

De Balinees (als ik dat zo mag zeggen) is een diep gelovig mens, waarbij het hindoeïsme en het buddishme vrijwel gelijk naast elkaar opgaan. We hebben vele inwijdingen, zegeningen en rituele belevenissen mee mogen maken vanuit de bezoeken aan de diverse tempels, maar ook de bezoeken aan en gesprekken met meerdere priesters, van de verschillende tempels.

 Op spiritueel gebied als ervaring, een van de doelstellingen van deze reis, mag worden gezegd, dat menigeen zich zelf aardig "is tegengekomen", waardoor vrede, liefhebben, respect en leven zeer wel een betekenis heeft gekregen als begrip en levensles. Daardoor kan worden vastgesteld, dat er nog meer respect ontstaat voor alles wat er "tussen hemel en aarde" plaats vindt.

Het moet gezegd, dat ik er zelf veel van heb geleerd en meerdere bijzondere ervaringen heb mogen hebben als westerling, waardoor er nog meer uit te dragen valt als levensbeschouwelijke onderbouw in het spirituele. Wij denken al veel te weten, helaas is dit zeker niet zo, bezien vanuit de ervaringen in het Oosten. (Azië)

Je kunt zeggen, dat de spiritualiteit als een soort van deken over het hele eiland "hangt", waardoor het ook heel gewoon is, om over dit onderwerp met wie dan ook van gedachten te wisselen.

Als bijzonder hebben we ervaren een wandeling door de Sawah (rijstvelden), die enkele uren neemt en vele indrukken heeft achtergelaten. De plaatselijke bevolking regelt hier ongeveer het gehele wel en wee, vandaar dat deze rijstvelden de nodige respect afdwingt.

Iedereen jong en oud werkt mee aan deze plantages alsmede de oogst er van. Het is dan ook een hele gewaarwording om te zien en te beleven hoe dit in zijn werk gaat en allemaal onder de tropische hitte van zo'n 30 graden.

Ook hebben we het genoegen gehad een  bezoek te brengen aan enkele weeshuizen, die worden geleid door vrijwilligers, die daarnaast ook nog een gewone dagtaak hebben. Je kunt spreken over kansarme kinderen, die blij zijn aandacht te mogen krijgen. Je kunt je dan ook voorstellen, dat tijdens ons bezoek dit voor hen erg bijzonder was. Zeker als je weet, dat we diverse kleurboeken, potloden, ballonnen etc bij ons hadden. Maar het meest wat ze nodig hebben is rijst en water, de eerste levens behoefte dus. Je kon de dankbaarheid van de gezichten aflezen van de kids. Erg hartverwarmend, maar tegelijkertijd ook realistisch. Alle hulp dienaangaande is dus van harte welkom.

Om die reden is er een Stichting in het leven geroepen, de Bayu Foundation, welke wordt geleid door de dochter van Mevrouw Lian Tan op het eiland Bali. Doelstelling is om zoveel mogelijk sponsoren te vinden om de kinderen te helpen te kunnen studeren en zich verder te kunnen en mogen ontwikkelen.

Momenteel worden de kinderen onderwezen door vrijwilligers, wat gelukkig wat vruchten begint af te werpen, maar eigenlijk maar een beginnetje is.

Verder hebben we de grootste tempel van het eiland mogen bezoeken, de Besakih tempel. Nu mag je als toerist of bezoeker niet deze gewijde grond betreden. Je moet een Sarong hebben. Dit is een vrolijk gekleurd doek, die als een soort van rok of jurk wordt gedragen, waarbij armen en benen niet ontbloot mogen zijn. Dit vanwege respect voor de Goden in de tempel. Voorafgaande aan het tempelbezoek, onderga je een zegening, waarna je binnen de tempel mag mediteren, of anderszins je gebed doen, alles met het diepste respect voor jezelf en je medemens.

Alles bij elkaar een zeer bijzondere belevenis, die als zeer persoonlijk kan worden ervaren.

Ook hebben we een bezoek gebracht aan het bedrijf Batic, waar de mooie overhemden en andere kledingstukken worden geproduceerd, inclusief kleur, ontwerp etc. Alles op ouderwetse basis gestoeld, maar wel erg mooie resultaten tot gevolg hebbend. Een indrukwekkende ervaring van enkele uren. Ook hier werken oud en jong, gezinsleden etc.

 Voor de goede orde, een gemiddeld salaris, omgerekend in euro's per maand is ongeveer 45 / 55. Werkdag is van vroege ochtend tot zonsondergang. Sociale voorzieningen zoals wij die kennen, is volledig onbekend. Alle kosten, zoals ziektekosten etc, moet uit eigen zak worden betaald. Dit om aan te geven, hoe men er leeft.

Uiteraard hebben we ook mogen genieten van de diverse Balinese dansen, waarbij elke dans een andere en spirituele betekenis heeft. Erg kleurrijk en bijzonder sfeervol, ook de bijbehorende muziek.

Het is moeilijk de verschillende betekenissen en soorten van uitleg aan te geven, maar met een beetje fantasie en inleving, is de dans goed te "volgen".

Verder hebben we een zeer bijzonder ritueel mogen ervaren. Een crematie in een van de tempels, waarbij op rituele wijze er sprake is van een lijkverbranding. Dit gebeurt met de nodige ceremonieel offeringen en gebeden. Het hele dorp loopt uit voor de familie bij te staan en draagt ook bij aan elke uit te voeren activiteit. Een wel zeer bijzondere, indrukwekkende ervaring moet ik zeggen.

Uiteraard hebben we ook gezwommen in de Javazee, die overigens zeer zout water bevat. Tevens ook genoten van de diverse koralen, die deze zee bevat. Erg mooi en zeer helder water.

Tot slot is de tijd uiteraard veel te kort om van deze spirituele reis voluit te genieten. Reden om te overwegen voor volgend jaar (2008) een nieuwe reis te organiseren, maar dan mogelijk iets langer. Dit wordt tzt nog nader bekend gemaakt.

Voor 'n beetje 'n indruk te krijgen heb ik enkele sfeerfoto's toegevoegd.

Paul van Bree